„Harry, w tym pogmatwanym, pełnym emocji świecie nie ma idealnych odpowiedzi. Doskonałość jest poza zasięgiem ludzkości, poza zasięgiem magii. W każdej pięknej chwili szczęścia kryje się kropla trucizny: świadomość, że ból powróci. Bądź szczery wobec tych, których kochasz. Pokaż swój ból. Cierpienie jest rzeczą równie ludzką oddychanie.”
„Wiesz, co najbardziej kochałem w Twojej matce? Zawsze pomagała odnaleźć mi światło w ciemności. Dzięki niej świat, a przynajmniej mój świat, był mniej mroczny.”
„Ci, których kochamy, nigdy tak naprawdę nas nie puszczają, Harry. Pewnych spraw śmierć nie dotyka. Farby... wspomnienia... i miłości.”
Potteromaniacy drżą ze szczęścia, ekscytacji i możliwości, którą dostali, aby po raz kolejny móc wrócić do świata magii. Mugole natomiast drżą nad głupotą ludzi, którzy po raz kolejny dali się złapać na odgrzewane kotlety i napełniają portfele specom od marketingu, autorom, wydawcom i Bóg jeden wie komu jeszcze!
Harry Potter jest pracownikiem Ministerstwa Magii, ma trójkę dzieci w wieku szkolnym i niejasne przeczucie, że ciemność znowu skrada się do bezpiecznego świata bez Voldemorta. Po dziewiętnastu latach Harry będzie musiał zmierzyć się z przeszłością, pokonać ją ramie w ramie z… Albusem Potterem? Przyjaciółmi? Nadchodzą ciężkie czasy, a wszystko zależy od dwóch chłopców, których relacje z ojcami ostatnim czasem nie przypominają tych ciepłych i przyjaznych.
Zagubieni przyjaciele, starają się naprawić błędy poprzedniego pokolenia nie zdając sobie sprawy jaki to może mieć skutki na teraźniejszość, w której się znajdują. Jak świat będzie wyglądał gdy historia zmieni swój bieg? Jak istotne są najdrobniejsze szczegóły, które wpływają na nasze decyzje? Czy świat ogarnięty ciemnością pozostanie w niej? Przede wszystkim czy uda się przywrócić odpowiedni bieg historii.
Harry Potter znowu podbił świat. Ja jako potteromaniaczka jestem zachwycona kolejnym tomem przygód Harry’ego, możliwością powrotu do magicznego świata, przeczytania wręcz idealnej kontynuacji przygód bohatera mojego dzieciństwa. Forma scenariusza pozwoliła wczuć się w bohaterów, oraz zatrzeć nieprzyjemne uczucie, że to jednak nie ten styl, nie ci sami bohaterowie, którzy wyszli spod pióra prawdziwego twórcy. Jedynie na samym początku, musiałam nauczyć się uważnie patrzeć na to, która postać w danej chwili mówi, aby nie pogubić się. Ja z przyjemnością zatopiłam się w znanym mi świecie i nie żałuję ani chwili.
„Harry Potter i Przeklęte Dziecko„ będzie idealna dla fanów serii, dla ludzi, którzy pokochali świat magii i zdają sobie sprawę, że ósmy tom, tak naprawdę jest scenariuszem, który jest jedynie oparty na oryginale, a nie jego kontynuacją napisaną przez J. K. Rowling.
_____________________________________________________________________________________
J.K.Rowling, John Tiffany, Jack Thorne, „Harry Potter i Przeklęte Dziecko”, Media Rodzina, 2016, 368 stron
Książka bierze udział w wyzwaniu „MINI BOOK CHALLENGE 2016”.
