27 sierpnia 2015

"Millennium" - Stieg Larsson





"– Przyjaźń – według mojej definicji – zasadza się na dwóch rzeczach – powiedział nagle. – Szacunku i zaufaniu. Oba czynniki są niezbędne. I muszą działać w obie strony. Można żywić do kogoś głęboki szacunek, ale bez zaufania przyjaźń się rozpada. " 

"Ludzie zawsze mają swoja tajemnice. Chodzi tylko o to, żeby je odgadnąć." 



          „Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet”  Stieg Larsson przedstawia nam dwoje głównych bohaterów. Mikael Blomkvist jest dziennikarzem śledczym i wydawcą gazety Millennium. W związku z opublikowanym artykułem ma problemy prawne. Zostaje skazany na karę więzienia. Lisbeth Salander według władzy jest nieprzystosowana do życia, a w efekcie ubezwłasnowolniona. Opinia nijak ma się do najlepiej uzdolnionej i inteligentnej hakerki. 

          W związku z oskarżeniem wpływowego biznesmena o korupcję i brakiem dowodów Mikael postanawia tymczasowo opuścić Millennium, aby nie szkodzić czasopismu. W tym czasie Lisbeth tworzy obszerny materiał na jego temat na zlecenie jednego z klientów Milton Security. W ten sposób dziennikarz zostaje wciągnięty w rodzinne perypetie. Jego zadanie polega na napisaniu rodzinnej kroniki rodu Vangerów, co staje się pretekstem do prawdziwego śledztwa dotyczącego zaginionej Harriet Vanger sprzed niemal 40 lat. To zadanie jednak nie należy do łatwych i dopiero po połączeniu sił tych dwoje staje w obliczu prawdy, ale także niebezpieczeństwa.






"Nie ma niewinnych. Chociaż można być w różnym stopniu odpowiedzialnym." 

"Trzeba umieć odejść bez sentymentów, gdy sytuacja wydaje się nie do opanowania.To podstawowa reguła, jeśli chce się przeżyć. Nie marnuj energii na straconą sprawę."



          „Dziewczyna, która igrała z ogniem”  to drugi tom sagi, równie mocno wciągający jak pierwszy. Lisbeth ze swoją fortuną podróżuje i zwiedza świat. Nie zapomina jednak o zabezpieczeniu się na przyszłość. Mikael natomiast pomaga nowemu współpracownikowi w wydaniu książki.  Będzie ona opisywać przestępczą grupę zajmującą się przemycaniem ludzi do Szwecji, a następnie wykorzystywanych w branży seksualnej. Zdemaskują zamieszane w to osoby. Salander zostaje oskarżona o morderstwo, w które zaczyna wierzyć cały świat. Jedynie niewielka grupka, w tym Mikael Blomkvist próbuje ją oczyścić z zarzutów. 

          Kluczem do rozwiązania zagadki staje się przeszłość zarówno głównej bohaterki, jak  i jej rodziny. Zostajemy wciągnięci w świat bezprawia i układów. Gdzie cel uświęca środki, a dobro ogółu jest ważniejsze od dziecka. Poznajemy też przyczyny zachowani bohaterów, ich przeszłość i powiązania. 







"– Nikt nie może uniknąć zakochania – odparł. – Może chcieć się tego wyprzeć, ale przyjaźń to chyba najpowszechniejsza forma miłości."

"Wszyscy zawsze jesteśmy sobie winni przysługi."



          „Zamek z piasku, który runął”  trzecia część sagi Millennium. Do szpitala trafiają dwie poważnie ranne osoby. Kobieta z raną postrzałową głowy, która wyszła z grobu zostaje natychmiast operowana. Oraz Zalachenko z siekierą tkwiącą w jego czaszce, który sam nigdy nie doszedł do siebie po wypadku z przeszłości. Potężne siły tkwiące w układzie rządowym pragną unicestwić swojego wroga – Lisbeth Salander raz na zawsze. Od tego zależy ich przyszłość i wolność, nie cofną się przed niczym. Podobnie jak Mikael Blomkvist chcący pomóc przyjaciółce raz na zawsze rozprawić się z przeszłością.  


          Saga Millennium. Chyba nie było osoby, która by nie słyszała o niej. Powiem szczerze, że przeczytałam dopiero w tym roku, a cały szum wokół książek i autora ominął mnie. Aż dziwne. Gdy usiadłam do całej trylogii dosłownie nie mogłam się oderwać. Kilka zarwanych nocy, książka w aucie, na balkonie, przy obiedzie, w wannie i gdzie tylko się dało. Byle doczytać jeszcze jedno zdanie, akapit czy stronę… 

          Autor łączy ze sobą dwie odmienne osobowości. Na pierwszy rzut oka są one mocno przerysowane, ale nic nie dzieje się bez przyczyny, a im dalej zagłębiamy się w lekturze tym lepiej rozumiemy powody takiego postępowania. Fabuła całej sagi jest nietuzinkowa i wielowątkowa, pełna zwrotów akcji i zagadek. Kryminał pierwszej klasy, gdzie autor nie pozwala nam od razu przewidzieć rozwiązania. Wciąga nas w świat bohaterów i buduje w nas autentyczne emocje podczas czytania. Myślę że sukces Millennium polega przede wszystkim na historii Lisbeth Salander, brutalności i bezwzględności systemu, którego padła ofiarą. Szkoda, że sam autor nie doczekał się sukcesu swojej powieści. Saga obejmuje trzy tomy autorstwa Larssona z planowanych dziesięciu.  

          Czemu akurat dzisiaj dodaję tą recenzję? Otóż dziś – 27 sierpnia 2015 roku jest premiera czwartego tomu sagi Millennium  pod tytułem „Co nas nie zabije”. David Lagercrantz podjął się opisania dalszych losów bohaterów wykreowanych przez Larssona.  Z niecierpliwością czekam na swój tom, aby przekonać się czy podołał temu zadaniu. 


____________________________________________________________
Stieg Larsson, "Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet", Czarna Owca, 2008, 640 stron
Stieg Larsson "Dziewczyna, która igrała z ogniem", Czarna Owca, 2009, 704 strony
Stieg Larsson "Zamek z piasku, który runął", Czarna Owca, 2009, 784 strony

2 komentarze:

  1. Jestem szalenie ciekawa 4 tomu. Salander to jedna z lepszych kobiecych bohaterek z jakimi miałam styczność. Taka pełnokrwista i mroczna:)

    OdpowiedzUsuń

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Wszystkie recenzje są napisane przeze mnie i stanowią moją własność. Nie wyrażam zgodny na korzystanie z tekstów bez mojej wiedzy (Na mocy Dz.U. z 1994 r. nr 24 poz. 83, Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych).